Free-IQTest.net - IQ Test
20.7.08
24.12.07
hello! haha ang dami ko ng blog. kamusta naman. may blog din ako sa multiply ko.
May multiply na nga pala ko! Actually matagal na pero ngayon ko lang nalagyan ng pictures. ehehe hindi naman sa akin yung digicam, kay mama. kaya asa namang mapupuno ko yun. pero seryoso, dahil isa akong frustrated photographer, mag-iipon talaga ako hanggang magkaroon ako ng sarili kong digicam. haha wish ko lang makaipon ako!!!
ngayon ay ika-24 ng Disyembre, taong 2007. Bisperas na ng Pasko.
Sa totoo lang, hindi ko feel ang Christmas. I mean, yung katulad dati na may handa and all that. Mas nasa isip ko ngayon yung kalagayan namin. Anyway, MERRY CHRISTMAS EVERYONE!!! ^______^
So, ano ba ang ma-rerelate ko sa aking blog?
Itong araw na ito ay parang isang ice-breaker sa array ng days ngayon. Wala lang. For the first time kasi, may nakausap akong matinong tao. Si Luis yon. Although hindi naman kami nag-usap ng matagal. Paano kasi, gabi na sa kanila. Sosyal yan si Luis eh! Grabe! Sem break na nila ngayon, HANGGANG JANUARY 28! Putanginangyan. La lng. haha
anyway... syempre... nag-send nanaman ako ng short story sa kanya... Ang gaan ng feeling. Sobra. Lately kasi wala akong nakakausap na nasasabihan ng, at nakikinig sa, mga problema ko... Ay, hindi naman actually problema. Yung mga problema ko. Yung mga iniisip ko. Hindi naman kasi ako makapag-telebabad kay Jorge. Ewan ko. Naalala ko yung unang beses na tinawagan ko sya (a long long time ago) wala pa yatang isang minuto nung nag-usap kami. Hello lang ata nasabi ko. haha tas sabi niya, "sige, pinapatulog na kasi ako..." haha kamusta naman kasi 11pm na pala noon. At bakit nga ba 11 ako tumawag? Sorry, hindi ko maalala. Anyway. Dahil nga doon, parang hindi ko magawang makipag-telebabad. Teka, san na ba ko? Ayun nga... Wala nga akong masabihan. Sila Vanir at Luis lang naman. Eh mga isang buwan ko na sila pareho hindi nakakausap. At syempre, wala naman akong social life sa UP... Wala akong masabihan ng problema... Kaya kanina, habang nagcocompose ako ng e-mail para kay Luis, kahit hindi kasiya-siya yung mga sinasabi ko sa kanya eh nakangiti ako. Thank God, nabawasan sobra yung "loneliness" na nararamdaman ko.
Pero bakit nga ba lonesome pa rin ako? Hindi ko rin maipaliwanag. Siguro kasi wala akong pera. Putanginang pera yan. Bakit po ba kasi may pera sa mundo? Yang mga bagay na yan ang naghahati sa mga tao eh... Hindrance sa harmony. Kaya hanggang ngayon hanggang wish lang ang world peace eh.
Kasalukuyan kong tine-text si 2870. At hindi makapag-send. Hay.
Birthday ko na sa 27. Like I really care. Ang gagawin ko lang talaga ay magsimba at magpasalamat dahil sa mahabang buhay. Oo, mahaba na ito. Sobrang thankful ako kay God, kahit na napaka-thoughtful kong bata at kung ano-ano ang naiisip ko.
Naalala ko pala, isa pang bagay na nakapagpa-saya sa akin ay recently nakausap ko si Gelo. Wala lang. Sa ym lang. Hindi rin mahaba yung napag-usapan namin, and there's nothing personal, really.
Little things like that, napapasaya na ako... Mababaw nga kasi akong nilalang... Kaya nga madali rin ako malungkot!!! Shet naman mahirap bang intindihin yun? WALA BANG LOGIC? tae...
at...
HINDI AKO EMO!!!!!!!!
buiset emotional as in pero hindi yang emo emo na yan. bago pa man mauso yan eh laganap na sa mga status message ko sa Yahoo Messenger ang mga, say, poetic na style. Parang gago lang eh.
Hindi ako nakasama sa overnight ng linnae. Sana sa susunod makasama na ako.
Camping namin noong 15-16. Pero hindi ko siguro dito ikkwento yun. wala lang.
Miss na miss ko na si Jorge. Magkikita kami sa 29...
Grabe, napaka-thankful ko sa family niya. Sana someday eh maibalik ko lahat ng ginagawa nila sa akin. hehe.
Mahal na mahal ko si Jorge. Sa akin lang siya. Dati, akin lang siya... ayon... kaya siguro ako malungkot... miss ko na yung dati...
May multiply na nga pala ko! Actually matagal na pero ngayon ko lang nalagyan ng pictures. ehehe hindi naman sa akin yung digicam, kay mama. kaya asa namang mapupuno ko yun. pero seryoso, dahil isa akong frustrated photographer, mag-iipon talaga ako hanggang magkaroon ako ng sarili kong digicam. haha wish ko lang makaipon ako!!!
ngayon ay ika-24 ng Disyembre, taong 2007. Bisperas na ng Pasko.
Sa totoo lang, hindi ko feel ang Christmas. I mean, yung katulad dati na may handa and all that. Mas nasa isip ko ngayon yung kalagayan namin. Anyway, MERRY CHRISTMAS EVERYONE!!! ^______^
So, ano ba ang ma-rerelate ko sa aking blog?
Itong araw na ito ay parang isang ice-breaker sa array ng days ngayon. Wala lang. For the first time kasi, may nakausap akong matinong tao. Si Luis yon. Although hindi naman kami nag-usap ng matagal. Paano kasi, gabi na sa kanila. Sosyal yan si Luis eh! Grabe! Sem break na nila ngayon, HANGGANG JANUARY 28! Putanginangyan. La lng. haha
anyway... syempre... nag-send nanaman ako ng short story sa kanya... Ang gaan ng feeling. Sobra. Lately kasi wala akong nakakausap na nasasabihan ng, at nakikinig sa, mga problema ko... Ay, hindi naman actually problema. Yung mga problema ko. Yung mga iniisip ko. Hindi naman kasi ako makapag-telebabad kay Jorge. Ewan ko. Naalala ko yung unang beses na tinawagan ko sya (a long long time ago) wala pa yatang isang minuto nung nag-usap kami. Hello lang ata nasabi ko. haha tas sabi niya, "sige, pinapatulog na kasi ako..." haha kamusta naman kasi 11pm na pala noon. At bakit nga ba 11 ako tumawag? Sorry, hindi ko maalala. Anyway. Dahil nga doon, parang hindi ko magawang makipag-telebabad. Teka, san na ba ko? Ayun nga... Wala nga akong masabihan. Sila Vanir at Luis lang naman. Eh mga isang buwan ko na sila pareho hindi nakakausap. At syempre, wala naman akong social life sa UP... Wala akong masabihan ng problema... Kaya kanina, habang nagcocompose ako ng e-mail para kay Luis, kahit hindi kasiya-siya yung mga sinasabi ko sa kanya eh nakangiti ako. Thank God, nabawasan sobra yung "loneliness" na nararamdaman ko.
Pero bakit nga ba lonesome pa rin ako? Hindi ko rin maipaliwanag. Siguro kasi wala akong pera. Putanginang pera yan. Bakit po ba kasi may pera sa mundo? Yang mga bagay na yan ang naghahati sa mga tao eh... Hindrance sa harmony. Kaya hanggang ngayon hanggang wish lang ang world peace eh.
Kasalukuyan kong tine-text si 2870. At hindi makapag-send. Hay.
Birthday ko na sa 27. Like I really care. Ang gagawin ko lang talaga ay magsimba at magpasalamat dahil sa mahabang buhay. Oo, mahaba na ito. Sobrang thankful ako kay God, kahit na napaka-thoughtful kong bata at kung ano-ano ang naiisip ko.
Naalala ko pala, isa pang bagay na nakapagpa-saya sa akin ay recently nakausap ko si Gelo. Wala lang. Sa ym lang. Hindi rin mahaba yung napag-usapan namin, and there's nothing personal, really.
Little things like that, napapasaya na ako... Mababaw nga kasi akong nilalang... Kaya nga madali rin ako malungkot!!! Shet naman mahirap bang intindihin yun? WALA BANG LOGIC? tae...
at...
HINDI AKO EMO!!!!!!!!
buiset emotional as in pero hindi yang emo emo na yan. bago pa man mauso yan eh laganap na sa mga status message ko sa Yahoo Messenger ang mga, say, poetic na style. Parang gago lang eh.
Hindi ako nakasama sa overnight ng linnae. Sana sa susunod makasama na ako.
Camping namin noong 15-16. Pero hindi ko siguro dito ikkwento yun. wala lang.
Miss na miss ko na si Jorge. Magkikita kami sa 29...
Grabe, napaka-thankful ko sa family niya. Sana someday eh maibalik ko lahat ng ginagawa nila sa akin. hehe.
Mahal na mahal ko si Jorge. Sa akin lang siya. Dati, akin lang siya... ayon... kaya siguro ako malungkot... miss ko na yung dati...
1.12.07
boom!
i'm going mad.
i wanna kill myself.
haha.
all of it hurts so much that i can only take it because if i can't take it i'll surely die. and i can't afford to die yet. can i?
it's not like everybody cares. nor nobody cares. haha. hahaha.
Get easy, one-click access to your favorites. Make Yahoo! your homepage.
3.11.07
funny things about love eklat
May kumalat na text message sa linnae nung isang gabi...
Eto yung una.
"You're trying to forget someone kahit hindi mo kaya.
Nagmamahal ka nang hindi niya alam.
Seryoso sabay loko.
Idedelete mo number nya memorized mo naman.
Hindi mo mahal pero iniisip mo.
Wala kang pakialam pero kung mag-alala ka sobra-sobra.
Deadma 'pag nakikita mo sya pero deep inside kinikilig ka.
Sine-save mo mga messages niya pero pag nag-away na kayo burado na lahat.
Makikipagbreak ka tapos pag na-miss mo makikipagbalikan ka."
may kasunod pa pero parang something na lang...
well funny. haha sabi nila ako daw yung huli. ahaha kaso hindi naman ako nakipagbalikan dahil lang na-miss ko sya. Kahit noong bago ako nakipag-break miss ko na siya. Kaya nga ata ako nakipagbreak. Para mapansin niya ko. Baka pigilan niya ako. Pero hindi. Ayaw pa nga niya ko makausap noon eh. Haha. Worst days of my life. So far. Ayaw ko na mangyari yun. Pero bakit ba ang daming nagsasabi na... Haaay...
mahal na mahal ko si Jorge...
eto yun isa pa.
Imagine yourself naglalakad sa tabing dagat. Palubog ang araw at bigla na lang lumapit sa'yo. Sya ang taong minahal mo nang sobra pero iniwan ka. Sinabi niyang, "I want you back, please, I beg you, I still love you.."
Ramdam mo ang sincerity niya at alam mong mahal mo pa rin siya, ngunit sa di kalayuan, maligayang kumakaway sa'yo yung taong bumuo ulit ng puso mo, hinihintay ka...
mananatili ka bang nakatayo o ihahakbang mo ang iyong mga paa kahit na alam mong di ka na sigurado kung saan ka pupunta?
hindi ako dapat affected sa tingin ko... pero ewan ko... nasasaktan ako... haha...
sana talaga maging masaya na tayong lahat...
"fear is only in our minds... taking over all the time..."
Eto yung una.
"You're trying to forget someone kahit hindi mo kaya.
Nagmamahal ka nang hindi niya alam.
Seryoso sabay loko.
Idedelete mo number nya memorized mo naman.
Hindi mo mahal pero iniisip mo.
Wala kang pakialam pero kung mag-alala ka sobra-sobra.
Deadma 'pag nakikita mo sya pero deep inside kinikilig ka.
Sine-save mo mga messages niya pero pag nag-away na kayo burado na lahat.
Makikipagbreak ka tapos pag na-miss mo makikipagbalikan ka."
may kasunod pa pero parang something na lang...
well funny. haha sabi nila ako daw yung huli. ahaha kaso hindi naman ako nakipagbalikan dahil lang na-miss ko sya. Kahit noong bago ako nakipag-break miss ko na siya. Kaya nga ata ako nakipagbreak. Para mapansin niya ko. Baka pigilan niya ako. Pero hindi. Ayaw pa nga niya ko makausap noon eh. Haha. Worst days of my life. So far. Ayaw ko na mangyari yun. Pero bakit ba ang daming nagsasabi na... Haaay...
mahal na mahal ko si Jorge...
eto yun isa pa.
Imagine yourself naglalakad sa tabing dagat. Palubog ang araw at bigla na lang lumapit sa'yo. Sya ang taong minahal mo nang sobra pero iniwan ka. Sinabi niyang, "I want you back, please, I beg you, I still love you.."
Ramdam mo ang sincerity niya at alam mong mahal mo pa rin siya, ngunit sa di kalayuan, maligayang kumakaway sa'yo yung taong bumuo ulit ng puso mo, hinihintay ka...
mananatili ka bang nakatayo o ihahakbang mo ang iyong mga paa kahit na alam mong di ka na sigurado kung saan ka pupunta?
hindi ako dapat affected sa tingin ko... pero ewan ko... nasasaktan ako... haha...
sana talaga maging masaya na tayong lahat...
"fear is only in our minds... taking over all the time..."
1.11.07
hello blog...
it's been a long time, hasn't it?
for the past two months many things did take place...
many, many times i wanted to visit you and tell you what i was feeling that time...
many, many times i cried and cried deep inside... but seldom, if not never, has there been a time that i really cried... yeah... because everytime i start crying i'd stop. stupid, but very true.
actually i have just forgotten what i wanted to post here...
hmm..
yeah...
right...
as usual...
i am so depressed i can't take it anymore...
"when you want something, the universe conspires to help you achieve it."
when i read that in the alchemist, i felt quite happy. i thought i would believe that, from now on.
so, maybe i really don't want high grades.
is that it?
didn't i want high grades?
and every shit one is talking about grades. college scholar. university scholar. grades. shit.
SHIT.
ALL OF THEM ARE BULLSHITS.
no, not really. i just hated all of those stupid people asking me about grades.
college scholar ka?
>>hindi
university scholar?
>>hindi.
GWA mo?
pag meh nagtanong sken nyan mura aabutin nya.
seryoso ko.
i'm very sensitive with grades.
and i thought...
...that jorge knew that. it seems he doesn't. really.
am i not so disappointed.
well, what can i expect? i don't even know myself.
i don't know but i won't let myself down anymore. sabi nga ni luis, siguro kailangang talunin ko sarili ko. i have to prove myself's worth to me. siguro hindi nga si jorge ang makakapagpatunay na may silbi ako sa mundo. siguro iba. siguro ako. ewan ko. pero kahit hindi ko mapatunayan na may silbi ako sa mundo, mapatunayan ko lang na may silbi yung pagiging estudyante ko ng UP. haha
well isa sa mga dahilan kung bakit hindi ako nababaliw eh dahil sa may mga kaibigan akong talaga namang kaibigan...
haha ang tandem nila vanir at luis.
salamat sa kanilang dalawa, nakakaya ko pa buhay ko. salamat sa mga payo nila, at pakikinig nila... at dahil hindi sila nagsasawa na magpayo at makinig sken... at dahil inaalipusta nila.... er.... haha secret na yun.
ayun. salamat sa kanila.
akalain mo un, blog... sila pa yung nalalapitan ko... si vanir na nasa up manila pa... at sobrang bihira ko na lang makita... si luis naman lalo, na nasa US pa. hanep db. buti pa sila.
well ngayon alam ko na kung bakit lahat ng tao parang ang layo sa akin. it's because i haven't moved on. i've remained on my place ever since that happened. even before i graduated from high school. yes, that's right, blog.
ngayon alam ko na gagawin ko.
hindi ko na sila pilit aabutin pa. hindi ko na rin sila pipiliting tignan ako. hindi ko na sila pipiliting manatili sa tabi ko. yes.
ngayon hindi na ako magpapabaya. putang ina hindi na talaga. hindi na ako aasa sa kahit na sino kundi sa akin. sa kakayahan ko. at dun sa mga handang tumulong sa akin. dun na ako aasa. hindi na sa kanila.
una sa lahat wala naman talaga silang pakialam.
pangalawa. ngayon pa nga lang hindi na nila ako kasama, ano pa kaya sa susunod?
kaya bakit pa ako aasa sa kanila di ba?
saka totoo naman... hindi ko pa nakikita ang kabuuan ng mundo... kaya... siguro hindi ko na muna ikukulong sarili ko dito...
>________________<
parang nailagay ko na ito sa previous posts ko.
ayoko ayoko ayoko!!!
ayokong mag-isa!
ayokong walang kasama!!!
putang ina!
pero ano?!
wala... wala yung mga nagsabi sa'kin na kahit kailan hindi nila ako pababayaan... hindi nila ko iiwan... pero ano? ni hindi nila ko naiintindihan.
ang dami nilang nagsasabi na mahal nila ko.
ang dami nilang nagsasabi na pinapahalagahan nila ko.
pero anong naintindihan nila sa akin?
at nasan sila?
at nasa akin pa rin ba yung mali kung hindi nila ako naiintindihan?
edi sana hindi na lang sila nagsabi ng ganoon di ba.
well hindi ko nilalahat ha.
it's just that, i was wrong when i expected so much from everyone. turns out that "a friend in need is a friend indeed." matirang matibay para umintindi sa akin. hahaha.
ano? ako pa ba yung hindi nagsasabi? hindi ba dapat alam mo na pag may problema? ahaha
well...
iba kasi pag ang tinanong eh "may problema ba?" sa "anong problema?"
sa tingin mo blog, kung kaibigan ko talaga ang magtatanong, alin dun sa dalawa yung tatanong niya sa akin? hahaha
hay... ewan ko... i'm so disappointed with myself...
and there's the fact na hindi ko naman kayang bumawi sa lahat ng pagkakamali ko... hindi ko kaya na gawin yun sa isang iglap lang...
i need someone. friends. yung makikinig sa akin. saka kahit paano naiintindihan ako...
saka...
gusto ko talaga ng music box!!!!! waaaaaaaah meron mga nagsabi sa akin dati na reregaluhan nila ko... well haha umaasa pa rin ako dun... ^_^
ewan ko...
sana magtagumpay ako...
God bless me...
at sa lahat na rin...
sana maging masaya tayong lahat.
it's been a long time, hasn't it?
for the past two months many things did take place...
many, many times i wanted to visit you and tell you what i was feeling that time...
many, many times i cried and cried deep inside... but seldom, if not never, has there been a time that i really cried... yeah... because everytime i start crying i'd stop. stupid, but very true.
actually i have just forgotten what i wanted to post here...
hmm..
yeah...
right...
as usual...
i am so depressed i can't take it anymore...
"when you want something, the universe conspires to help you achieve it."
when i read that in the alchemist, i felt quite happy. i thought i would believe that, from now on.
so, maybe i really don't want high grades.
is that it?
didn't i want high grades?
and every shit one is talking about grades. college scholar. university scholar. grades. shit.
SHIT.
ALL OF THEM ARE BULLSHITS.
no, not really. i just hated all of those stupid people asking me about grades.
college scholar ka?
>>hindi
university scholar?
>>hindi.
GWA mo?
pag meh nagtanong sken nyan mura aabutin nya.
seryoso ko.
i'm very sensitive with grades.
and i thought...
...that jorge knew that. it seems he doesn't. really.
am i not so disappointed.
well, what can i expect? i don't even know myself.
i don't know but i won't let myself down anymore. sabi nga ni luis, siguro kailangang talunin ko sarili ko. i have to prove myself's worth to me. siguro hindi nga si jorge ang makakapagpatunay na may silbi ako sa mundo. siguro iba. siguro ako. ewan ko. pero kahit hindi ko mapatunayan na may silbi ako sa mundo, mapatunayan ko lang na may silbi yung pagiging estudyante ko ng UP. haha
well isa sa mga dahilan kung bakit hindi ako nababaliw eh dahil sa may mga kaibigan akong talaga namang kaibigan...
haha ang tandem nila vanir at luis.
salamat sa kanilang dalawa, nakakaya ko pa buhay ko. salamat sa mga payo nila, at pakikinig nila... at dahil hindi sila nagsasawa na magpayo at makinig sken... at dahil inaalipusta nila.... er.... haha secret na yun.
ayun. salamat sa kanila.
akalain mo un, blog... sila pa yung nalalapitan ko... si vanir na nasa up manila pa... at sobrang bihira ko na lang makita... si luis naman lalo, na nasa US pa. hanep db. buti pa sila.
well ngayon alam ko na kung bakit lahat ng tao parang ang layo sa akin. it's because i haven't moved on. i've remained on my place ever since that happened. even before i graduated from high school. yes, that's right, blog.
ngayon alam ko na gagawin ko.
hindi ko na sila pilit aabutin pa. hindi ko na rin sila pipiliting tignan ako. hindi ko na sila pipiliting manatili sa tabi ko. yes.
ngayon hindi na ako magpapabaya. putang ina hindi na talaga. hindi na ako aasa sa kahit na sino kundi sa akin. sa kakayahan ko. at dun sa mga handang tumulong sa akin. dun na ako aasa. hindi na sa kanila.
una sa lahat wala naman talaga silang pakialam.
pangalawa. ngayon pa nga lang hindi na nila ako kasama, ano pa kaya sa susunod?
kaya bakit pa ako aasa sa kanila di ba?
saka totoo naman... hindi ko pa nakikita ang kabuuan ng mundo... kaya... siguro hindi ko na muna ikukulong sarili ko dito...
>________________<
parang nailagay ko na ito sa previous posts ko.
ayoko ayoko ayoko!!!
ayokong mag-isa!
ayokong walang kasama!!!
putang ina!
pero ano?!
wala... wala yung mga nagsabi sa'kin na kahit kailan hindi nila ako pababayaan... hindi nila ko iiwan... pero ano? ni hindi nila ko naiintindihan.
ang dami nilang nagsasabi na mahal nila ko.
ang dami nilang nagsasabi na pinapahalagahan nila ko.
pero anong naintindihan nila sa akin?
at nasan sila?
at nasa akin pa rin ba yung mali kung hindi nila ako naiintindihan?
edi sana hindi na lang sila nagsabi ng ganoon di ba.
well hindi ko nilalahat ha.
it's just that, i was wrong when i expected so much from everyone. turns out that "a friend in need is a friend indeed." matirang matibay para umintindi sa akin. hahaha.
ano? ako pa ba yung hindi nagsasabi? hindi ba dapat alam mo na pag may problema? ahaha
well...
iba kasi pag ang tinanong eh "may problema ba?" sa "anong problema?"
sa tingin mo blog, kung kaibigan ko talaga ang magtatanong, alin dun sa dalawa yung tatanong niya sa akin? hahaha
hay... ewan ko... i'm so disappointed with myself...
and there's the fact na hindi ko naman kayang bumawi sa lahat ng pagkakamali ko... hindi ko kaya na gawin yun sa isang iglap lang...
i need someone. friends. yung makikinig sa akin. saka kahit paano naiintindihan ako...
saka...
gusto ko talaga ng music box!!!!! waaaaaaaah meron mga nagsabi sa akin dati na reregaluhan nila ko... well haha umaasa pa rin ako dun... ^_^
ewan ko...
sana magtagumpay ako...
God bless me...
at sa lahat na rin...
sana maging masaya tayong lahat.
15.9.07
i'm crying right now...
haha would you believe that? it's been more than a week since i cried... and here i am once again... i just saw my blog, and suddenly i cried...
let me tell you guys how i fucking feel...
this is worse than naruto's or gaara's... (hey i'm reading the manga and i'm at chap 135 yet... long way to go..) because unlike gaara i am loved... but unlike naruto, who, since some people show they care, felt he was no more alone, i still feel alone.
yes... that's how i feel... and i feel like everyone has betrayed me... much like what ivan ilych felt when he was dying... but that's just what's more painful... i'm not dying...
i hate the new world that i'm living right now... and the fact is that i hate everybody in it because they can live in it and they love it and i feel like they've forgotten about me...
hey. you. mind if you sit by me and share what i feel?
i feel so alone...
kahit pg pmpnta ko sa linnae i still feel alone... tapos hindi ka man lang naglalabas ng effort para man lang hindi ko ma-feel na mag-isa lang ako sa mundo... palibhasa kasi ang saya saya mo noh? kaya all you say is "kaya mo yan" and all that stuff... and deep inside sinisisi mo ko... ako naman may kasalanan noh? kasi hindi ako nakikisalamuha sa iba? haha i thought you've felt that... pag alam mong hindi ka nabibilang sa mga ganitong tao... well, you don't give a damn, really. haha whatever you say, jorge, whatever you say... dun ka na lang... kung sino man sila. o siya. sana ako maging masaya. d n kta iwwish n mging masaya ka kasi masaya ka naman.
you just try not to, but it's undeniable...
and now... darkness...
haha would you believe that? it's been more than a week since i cried... and here i am once again... i just saw my blog, and suddenly i cried...
let me tell you guys how i fucking feel...
this is worse than naruto's or gaara's... (hey i'm reading the manga and i'm at chap 135 yet... long way to go..) because unlike gaara i am loved... but unlike naruto, who, since some people show they care, felt he was no more alone, i still feel alone.
yes... that's how i feel... and i feel like everyone has betrayed me... much like what ivan ilych felt when he was dying... but that's just what's more painful... i'm not dying...
i hate the new world that i'm living right now... and the fact is that i hate everybody in it because they can live in it and they love it and i feel like they've forgotten about me...
hey. you. mind if you sit by me and share what i feel?
i feel so alone...
kahit pg pmpnta ko sa linnae i still feel alone... tapos hindi ka man lang naglalabas ng effort para man lang hindi ko ma-feel na mag-isa lang ako sa mundo... palibhasa kasi ang saya saya mo noh? kaya all you say is "kaya mo yan" and all that stuff... and deep inside sinisisi mo ko... ako naman may kasalanan noh? kasi hindi ako nakikisalamuha sa iba? haha i thought you've felt that... pag alam mong hindi ka nabibilang sa mga ganitong tao... well, you don't give a damn, really. haha whatever you say, jorge, whatever you say... dun ka na lang... kung sino man sila. o siya. sana ako maging masaya. d n kta iwwish n mging masaya ka kasi masaya ka naman.
you just try not to, but it's undeniable...
and now... darkness...
14.8.07
senselessness...
you're right, it would be senseless na nakipagbreak ako tapos mkkpgbalikan din naman ako... kaya nga eh...
pero what i was implying then... ok lng skn mwlan ng sense lhat ng gngwa ko...
pero since that's it... prang cnb m nrn n wg nlng... kya... i dunno... bka wg nlng... pero ayoko n kita mkta kng gnun lng dn... ndi dhl galit ako, pero magagalit ako kng mkkta ko n prang wla lng dn nmn pla... hahaha
what the fuck...
dko alam kng may english 12... kng meron man, tapos nun last time meron din, may 2 absences nko.. weeeeeeeeee
shet bka maulit ung ngyari ng second year... haha nun... er... aftermath nmen ni luis... hahaha xD weee... hay...
sorry julie pero mgppkmatay ako...
you're right, it would be senseless na nakipagbreak ako tapos mkkpgbalikan din naman ako... kaya nga eh...
pero what i was implying then... ok lng skn mwlan ng sense lhat ng gngwa ko...
pero since that's it... prang cnb m nrn n wg nlng... kya... i dunno... bka wg nlng... pero ayoko n kita mkta kng gnun lng dn... ndi dhl galit ako, pero magagalit ako kng mkkta ko n prang wla lng dn nmn pla... hahaha
what the fuck...
dko alam kng may english 12... kng meron man, tapos nun last time meron din, may 2 absences nko.. weeeeeeeeee
shet bka maulit ung ngyari ng second year... haha nun... er... aftermath nmen ni luis... hahaha xD weee... hay...
sorry julie pero mgppkmatay ako...
Subscribe to:
Posts (Atom)