Let's Please Change

Michaelle, let us please be happier.

We have to radiate more good vibes.


If we can't eliminate all the bad vibes, at least bawasan man lang natin. Please?


(Gusto ko yung "we" talaga yung gamit ko na para bang ang dami ko.)

Latest Realization

All my attempts to cleanse my blog = futile.

XD

Friday madness

mga 4 na kami nagkita. pero ayos lang. tumambay muna ako sa McDo habang naghihintay. aral kunwari ng 115. Lord, help me po sa exam bukas please.

Anyway, pumunta kami sa Rob at patungo nang Tokyo Tokyo pero nakita namin na isang malaking tarpaulin ang nakalagay sa dating mga dingding ng nasabing kainan. Nakumpirma namin na wala nang Tokyo Tokyo sa isang guard na mukhang sundalo. Sabi ko, Pizza Hut na lang. Pero di pa rin namin nakita e. Hahaha. Kaya napadpad kami sa Shakey's. Pareho kaming mga hindi marunong umorder hahaha. Tapos nagkaroon pa ng split-second blackout. Oo, blackout. Kung abnormal ako baka inisip kong nawala paningin ko nun e. Pero bumalik naman after a split of a second (kaya nga split-second blackout e).

Nang umuwi kami ay napakatagal naming naghintay ng bus. Kaya naman naisip naming mag-round trip na lang. Masaya, kwentuhan kami sa bus and all. Hahaha


SORRY.
Sorry kasi naubos ko pera mo! Sorry kasi late ka nang nakauwi.


MARAMING MARAMING SALAMAT.
Ayokong mawalan ng kwenta tong araw na ito dahil lang dun. I mean, mas madedepress ako kung maiiwan akong walang ginagawa buong araw - mas maiisip ko na sana ganito o sana ganyan. haha Ang saya ko ngayon. Wala lang.


Redbox tayo ha. XD



ALAM MO KUNG SINO KA! XD

PLDT student camp launch

grabe, ang masasabi ko lang: Super inspiring ang mga talk nina Sir Butch Jimenez at Kuya F! Yez, as in Kuya Efren Peñaflorida. Naiiyak kaya ako sa mga message nila. Yung mga sinabi ni sir Butch, na galing mostly kay Michael Jordan. At syempre, yung sariling story ni Kuya F. :)

Nabuhay nga ulit sa akin yung kagustuhan na may magawa talaga, kahit gaano kaliit na bagay. :)

akala ko iced tea yun pala beer (LSS)

Natatawa ako na ewan. Anyway, ibabahagi ko ang mga pangyayari sa abot ng aking makakaya. Dahil wala akong magawa at alas-kwatro ko pa balak na umalis. At may tatlumpung minuto pa bago iyon.


Sa madaling sabi ay sinabi niya noong Sabado sa kanyang text message na hindi na raw talaga ako nakakatuwa. Sa sobrang galit ko sa reaksyon nyang ito sa mga pagtatangka kong makipagbati sa kanya sa mga kadahilanang hindi ko na lang ilalahad dahil...well, nakakatamad. Hayun nga, sa sobrang galit ko kaya ay sadyang tinanggal ko na sya sa lahat ng natitirang contact lists ko na naroon sya - Yahoo! Messenger at sa phonebook ng cellphone ko.

*panandaliang natigil ang paggawa ng "draft" dahil may dumating at nakipagusap*

Syempre, hindi mabigat sa loob ko ang mga ginawa ko dahil una sa lahat mabigat talaga ang loob ko. (Nahihirapan ako, wag mong masamain mahal kong mambabasa kung sino ka man kung ako'y lilipat na sa pag-Iingles) First of all, my heart was already very weary because of the message I have received. Also, I was fighting back my tears because I thought it would be stupid to cry just because of that, which added to my heavy-hearted-ness, which left no more space for any other reasons to become more heavy-hearted. (la la la)

Of course, I found it hard. There were times when I wanted to ask how he was, just because I wanted to know how he was. There were times last Wednesday evening when I almost already typed in "God bless sa FI!" (but all I really typed was "Go") and ended up sending group messages.

It's already enough that I don't see this guy much any more. But I was just bent towards not disturbing him anymore because I don't want to, and I don't want to receive rage-in-reply-form, and I think it's much too stupid of me already, and then it would also hurt me if he does reply and I could feel his wrath emanating from my phone, you know.

So, so, so. Days passed by - only a few actually, and every morning I'd wonder whether I'd see him from afar. Sa laki ng UP, di masyadong imposible, at di masyadong posible. Before finally falling asleep I'd be thinking whether I'd try even saying "good night"; I even tried last night whether I still know his number (kasi nga dinelete ko na siya) and found out I still do. lol

(I just remembered - baka binabasa nya blog ko!!! Well, di naman yata. So ituloy na natin. Ako lang naman yata nagttiyaga dito BWAHAHA)

Argh. Paano ko na ba ipapasok yun? XD

So kanina (sorry, taglish na to. nakakatamad na!) nagkita kami ni Bamba dahil ililibre nya ako ng food dahil patay gutom ako nung time na nagplurk sya na libre yung food nya at sinabi nya na ililibre raw nya ako. Kasama nya sina Alai at Lorr. Sabi ko, ayaw ko masyado sa lugar na iyon (sa NISMED kami kumain) kasi sa dami ng pumapasok na tao, parang ang dami kong pwedeng makita. Oh, the horrors!!! Anyway, ayaw ko syang makita ngayon kasi ayokong makita yung reaksyon nya pag nakita nya ako. Na baka wala lang.

And so after our lunch I went to my only class. At naalala ko na may Naruto na nga pala ngayon. At syempre iniispoil-spoil na ako ni Lambert bilang nabasa na nya. At sabi nya gay daw. GAY. Fine. Sabi ko, bilang medyo may pera pa naman ako, e di magbabasa ako after ng class ko. At bilang nais kong magtagal pa dahil mamayang mga 5pm pa naman ako aalis ng UP patungong Don Bosco, naisip kong dito na lang magnet sa may LB. Kaya naman nandito ako ngayon.

Pero syempre bago ako makarating dito ay kinailangan kong dumaan sa kalagayan na paparating pa lang ako - papunta - naglakad ako papunta dito mula BA. Ayos lang, kasi hindi naman mainit. Umaambon pa nga pagdating ko sa may Post Office.

At nakita ko sya.

Sa may siomai stand. (Nagutom naman ako bigla ngayon.)

"Shit. Of all-" things to happen, ang makita ko sya, yun pa.

So syempre binilisan ko na lang. Yata. Di naman yata ako napansin.

Pagpasok ko sa net shop, medyo mainit. Pero nagsimula na ako. Binuksan ko na yung Firefox, pumunta sa mail, etc.



Tapos dumating sya.






Akala ko iced tea yun pala beer, akala ko reversed yun pala second gear. Akala ko kasya yun pala hindi, akala ko tama yun pala mali. Akala ko hiphop yun pala metal, akala ko batis yun pala kanal...
Akala ko birdie yun pala blue...

Ano???? shet nattrap ako sa mga lyrics netong kantang to. Hahaha


Akala ko patay ka na e. Di ka na nagttext.


xD patawa ka ha. panalo!

Post script

Parang tumataba nga ata ako. Sana. Icclaim ko yun. :)


Pagtingin ko sa pic nung Loverage (yung kasama ko si Chikk), parang ang bilog na ng mukha ko.

Tapos kanina nung nagsusuklay ako sa harap ng salamin.

Tapos nung nakita ako ni Tita Ana.



YEAH! kaya ko ito. bwahaha


Tatabaako.:D

Parokya ni Edgar Edgar Musikahan

sa tatlong taon (minus some months to be specific) na naging kami ni Jorge, hindi ako nagkaroon ng time na maging intimate sa Parokya band. Well, may Halina ako na album na binili ko at ireregalo ko dapat pero akin na lang para masaya. Tas syempre alam ko rin naman karamihan ng kanta nila. Bakit ko nasingit si Jorge? E sya number one fan (among many others) ni Alfonso e. I mean, ng banda kung saan lead singer si Alfonso.

Pero wala lang.



Nakikinig ako ngayon ng Solid. Tapos tawa ako nang tawa kanina sa tange. Nagmukha tuloy akong tange. Buti na lang sanay na akong nagmumukhang tange.



Problemado ako. Deadline ng pagbayad ng tuition bukas, wala akong pera. Please ipagpray nyo naman na gawan ni Lord ng paraan. Siya na lang ang makakagawa ng paraan dito. :)

hala ka.

bakit kita na-miss bigla? nasisira ang momentum ko.

pinaka-namimiss ko. hug mo. shet at sobrang nammiss ko. at nasasaktan ako for some reason. hala ka. :( miss na kita! :(

totoo kaya?

Totoo kayang tumataba ako? HAHAHAHAHA

Sana. :)



I'm really ever so at peace today, you know? Sana ikaw rin. It's not ordinary peace; it's God's peace. :)

---

Pag nagtitinginan kami, napapanatag ang loob ko.

Pag hawak nya ang kamay ko, panatag akong hindi kami mawawalay sa isa't isa.

Pag binubulong nya na mahal na mahal na ako, pakiramdam ko imposibleng matapos 'to. Hindi ako makahinga sa sobrang saya. Naiiyak ako sa umaapaw na pag-ibig at ligaya.

Pag yakap nya ako... pakiramdam ko malalampasan ko ang lahat ng ibatong problema sa akin.


Pag magkasama kami, tiwala ako na malakas ako.


Para sa akin, binigay sya ng Diyos - hindi ko sya hiningi. Hindi sya ang hiningi ko. Pero binigay sya sa akin. Kaya ganoon na lang sya kahalaga. Dahil hindi ako karapat-dapat mabigyan ng isang taong magmamahal sa akin nang lubos nang mga panahong iyon.

Kaya ngayon...



Matutulog na ako dahil matagal na akong hindi nakakatulog nang dahil sa gusto ko nang matulog. Alam mo yun, more of "gusto ko nang matulog dahil kailangan kong matulog kung ayaw kong mag-collapse mamaya sa UP."





Natuwa naman ako. Bago pumuntang DB, pagkatapos ng report, kumain kami ng mga kagrupo ko (well, di lahat - apat lang kaming kumain) tapos nag-videoke sa timezone. Mata, Decode (tae), Akap, Zombie, Everywhere, Love Story, tapos chorus saka bridge ng Goodbye To You. Sige, may mapansin kung may mapansin. XD tatlo ata dyan 100. o apat? XDDD medyo nakapag-relieve na ng stress ang lola.


Grabe, laging masakit tyan ko mula nung Linggo. >.< Sana wala lang ito.


In Jesus' name I claim victory over these adversities. Amen.